She/Her Neden Yazıyorlar? Bir Kimlik Arayışı
Kayseri’nin sokaklarında yürürken, her adımda geçmişin ağırlığını biraz daha hissediyorum. Yıllar geçtikçe insanlar değişiyor, dünya değişiyor, ama bir şey hiç değişmiyor: Bizim birbirimize bakışımız ve çoğu zaman ne kadar birbirimizi anlamadığımız. O kadar garip bir dünyada yaşıyoruz ki, bazen çok basit görünen bir şeyin altındaki derinliği görmek neredeyse imkansız hale geliyor.
Geçen gün bir arkadaşımın sosyal medya paylaşımlarına bakarken, birden bir cümle dikkatimi çekti: “She/Her”. Düşünmeye başladım. She/her? Neden yazıyorlar? Birden kafamda, hayatım boyunca sürekli gördüğüm, bazen gözümden kaçan ama hiç sormadığım o ifadelerin ne anlama geldiğini fark etmeye başladım. Neden? Neden sadece o kelimeler? Hangi dünyadan geliyoruz da, kimliğimizin, kimliğini tam olarak açıklama ihtiyacı duyuyoruz?
İşte bu yazı, bu soruya ve aynı zamanda kendimi bulmaya yönelik bir yolculuğa çıkmamın başlangıcıydı. Gelin, o günkü hislerimi sizinle paylaşayım.
1. “She/Her” Dediğimde Hangi İfadeyi Kastediyorum?
Bir arkadaşımın paylaştığı “She/her” ifadesiyle karşılaşmamın hemen ardından, bir anlığa her şey dondu. O an, Kayseri’nin güneşli, soğuk bir sabahında sabah kahvemi içerken, bir dakika duraksadım. Hayatımda sürekli gördüğüm bu tür ifadelerin ne anlama geldiğini hiç düşündüğümü hatırlamıyorum. Hani her şeyin hızlı bir şekilde akıp gittiği o anlar vardır ya, işte tam o zamanlardaydım.
“She/her”… Neden bunu yazıyorlar?
Gerçekten de neden? O kadar çok kişi kullanıyordu ama ne için? Sadece kadınlar mı? Kadınları tanımlamak için mi? Bu kadar basit mi? Bu sorular kafamı kemiriyordu.
Ve sonra birden, içimdeki duygularla yüzleşmeye başladım. Benim için bu kadar derin bir anlam taşımayan bir şey, başka biri için hayatlarının bir parçasıydı. Kimlik meselesi… Kendini ifade etme meselesi…
Ve bir an içimden şöyle dedim: “Evet, belki de onlar kendilerini anlatmaya çalışıyorlar. Kendilerini tanımlıyorlar.”
İlk defa, “She/her” ifadesinin ne kadar önemli olduğunu fark ettim. Herkesin kimliğini bulması, tanımlaması, hissetmesi… Bu dünyada herkesin doğru şekilde kabul edilmesi gerektiğini anlamak, bana büyük bir ders verdi.
2. Kimlik Arayışı ve “She/Her” İfadesi
İçimden geçen bu düşüncelerle daha fazla huzursuz olmam uzun sürmedi. Kayseri’deki evime döndüm, eski günlüğümü buldum ve sayfaları çevirmeye başladım. O kadar çok yazmışım ki, her sayfa bana bir şeyler hatırlatıyordu. Birçoğu kaybolmuş ama bazılarında ise “She” ya da “Her” gibi kelimeler vardı. O zaman fark ettim ki, o yazdıklarımda ben de bir kimlik arayışı içindeydim.
Bazen insanlar sadece kelimelerle değil, davranışlarıyla da kendilerini ifade ederler. Benim için kimlik, uzun yıllar boyunca etrafımda gördüğüm kalıplara uymaya çalışmakla geçmişti. Ailem, arkadaşlarım ve çevrem bana hep “şu olmalısın” dedi. Beni tanımlayan hep bir etiket vardı. Ama kimliğimi bu kadar dar bir çerçeveye nasıl sığdırabilirdim ki?
O yazıları okurken, yavaşça bir şey fark ettim. “She/Her” yazmak, aslında bir çeşit kendini kabul etme ve başkalarına anlatma şekliymiş. Bir kişiye, “Ben kimim?” sorusunu sorarken, aslında çok zor bir şey istiyordum. İnsanın kendini tam olarak tanıyabilmesi, bazen yıllar alır. Ama bazen de bir kelime yeter. O kelime, bir kimlik için, içindeki duyguları dışarıya vurabilmek için gerekli olabiliyor.
Ve işte tam bu noktada, “She/her” ifadesi bir kez daha anlam kazandı. Çünkü sadece kelimelerle sınırlı değildi. İçinde bir insanın tüm kimlik mücadelesi vardı. İçindeki belirsizlikle yüzleşmek, bazen sadece bir kelimenin peşinden gitmekle mümkün oluyordu.
3. İçimdeki Duygular ve Toplumun Yargıları
Bir hafta önce, bir arkadaşımın etnik kökeniyle ilgili yaptığı şaka beni derinden etkiledi. Kayseri’de bazen önyargılarla büyüyorsunuz, bazen de toplumsal kalıplara sıkışıp kalıyorsunuz. O anda, hissettiğim hayal kırıklığı, beni düşündürmeye itti. İnsanlar kimlikleri hakkında “She/her” gibi ifadeler kullandığında, toplumun genellikle buna nasıl yaklaştığı da çok önemliydi.
Bazen, birisinin kendini tanımlaması, çevresindeki insanlar tarafından yargılanabiliyor. “Sen de mi?” diye bakılabiliyor. O an, bu “She/her” ifadesinin bu kadar basit bir şekilde kullanılmaması gerektiğini fark ettim. Çünkü bir kişinin kimliğini bu şekilde tanımak, bazen sadece onları tanımakla kalmaz, aynı zamanda onların iç dünyalarındaki karmaşayı da biraz anlama fırsatı verir. Bir kelimenin ardındaki duyguları anlamak, insanı daha derinlemesine bir insan yapar.
Belki de o an fark ettim: “She/her” sadece bir ifade değil, aslında bir insanın kimliğinin dünyaya sunulmuş halidir. Toplumun dışarıdan bakarken görebileceği ama içine girip anlayamayacağı bir dünya. Bir kimlik bu kadar karmaşık ve bu kadar güçlü olabilir miydi?
4. Hayal Kırıklığı ve Umut
Kayseri’nin o soğuk sabahında, bir kahve içmeye başlamadan önce içimde o hayal kırıklığı vardı. Ama sonra düşündüm, belki de bu hayal kırıklığı bana bir şeyler öğretmek içindi. Kimlik, bir başkasının gözünde şekillenirken, insanın kendisiyle ne kadar barışık olduğu da önemliydi. “She/her” sadece kelimelerden ibaret değildi. Her kelime, bir yolculuktu, bir kimlikti.
Ve sonrasında umut geldi. Çünkü kimlik, yaşadıkça şekillenir, her an değişebilir, her zaman daha iyi anlaşılabilir. Kimseye kendini açıklamak zorunda değilsin. Kendini tanıdıkça, insanlara anlatacak bir şeylerin de olur. O yüzden “She/her” gibi basit gibi gözüken bir ifade bile, aslında bir insanın kimlik mücadelesinin özüdür.
5. Sonuç: Kimlik Arayışında Bir Yolculuk
Bir gün, belki ben de yazdıklarımı bir kenara bırakıp, “Ben kimim?” sorusunu sorarak başlarım. Ama o zamana kadar, “She/her” gibi basit ifadelerle kendini ifade etmeye çalışan herkesin yanında olacağım. Çünkü belki de en önemli şey, kendimizi tanımaya, kabul etmeye ve başkalarına saygı göstermeye başladığımızda, bu dünyayı biraz daha güzel bir yer haline getirebiliriz.
Ve belki de bu yazı, bir kelimenin ne kadar güçlü ve anlamlı olabileceğini fark etmemi sağlayan bir dönüm noktasıydı.